From Fon Wiki

[edit] Geef mij maar ethernet

Ethernet Vijf jaar geleden waren draadloze netwerken nog een vrijwel onbekend verschijnsel en was het aantal Amsterdamse hotspots op één hand te tellen. Enthousiast geworden door deze nieuwe mobiele vrijheid ging ik regelmatig op pad, hopend dat ik onderweg vast wel ergens een signaal zou kunnen oppikken of onderuitgezakt op een terrasje zou kunnen internetten. Maar al snel kwam de frustratie: het accesspoint stond uit, het horecapersoneel had geen idee hoe ze het ding moesten resetten, het bereik was alleen aan één of twee tafeltjes acceptabel en de doorvoersnelheid lag lager dan de toenmalige inbelverbindingen. En dan heb ik het nog niet eens over toegang krijgen op een pda. De meeste hotspotaanbieders hadden hun inlogpagina rijkelijk voorzien van pop-ups en dat werkt natuurlijk niet op een Palm-, PocketPC- of Symbian-browser die niet meerdere geopende browservensters toestaat. Op vakantie boekte ik hotels met wifi, maar moest regelmatig vragen of er een kamer met een betere ontvangst beschikbaar was. Kortom: geen oplossing als je op vakantie af en toe eens contact wilt leggen met het thuisfront en op de hoogte wilt blijven wat er speelt.

Inmiddels is het vijf jaar later en zou er veel verbeterd moeten zijn. Op vakantie in Italie had ik dit jaar eerst een aantal nachten geboekt in een hotel met ‘High-Speed Internet’ op de hotelkamer. Dat kwam nogal ouderwets over: je laptop inpluggen met een kabeltje in de muur, dat doet tegenwoordig toch niemand meer? Maar geloof me: het is heerlijk. Je komt ‘s avonds terug na een inspannende dag en kunt zonder gezeur nog even gedachtenloos rondklikken op internet. ‘s Ochtends uit bed kijk je even naar je mail, zodat je bij terugkomst een opgeruimde mailbox hebt. Zonder gedoe: het is snel, werkt altijd en het kost geen cent. Een heel verschil met de belachelijke roamingkosten die je betaalt als je mobiel even je e-mail wilt ophalen.

Na die eerste dagen kwam ik in gebieden waar ADSL nog niet was doorgedrongen. Die enkele keer dat ik in wat grotere dorpen kwam, waren er wel draadloze netwerken te vinden, maar ze waren bijna allemaal dichtgespijkerd met WEP of WPA. Ik heb weinig reden tot klagen, want pc-bladen zoals PCM hebben dat zelf veroorzaakt: ze hebben bij de lezers telkens erop aangedrongen om het draadloze netwerk thuis goed te beveiligen. Maar als je op vakantie bent hoop je stiekem toch wat accesspoint zonder slotje te kunnen opvangen. Ik veer op als ik de namen ‘linksys’ of ‘default’ op mijn display zie opduiken. Als toevallige voorbijganger of vakantieganger ben je dan wel aangewezen op commerciële hotspots die zich niet schamen om – zoals dit voorjaar op de CeBIT – wel 10 euro per uur te vragen voor wifi-toegang.

Gelukkig is er sinds kort een alternatief. Thuis hebben we een FON-router staan (www.fon.com) en wie zo’n router openstelt voor andere FON-gebruikers krijgt het recht om overal ter wereld draadloos toegang te leggen via FON. Toch is ook dat niet de ultieme oplossing. In een stad als Savona (67.000 inwoners) is maar één FON-accesspoint te vinden. Nee, dan toch liever een ouderwetse Ethernet-aansluiting waar je voor het slapengaan nog even streaming journaal mee kunt kijken of een internetradiostation mee kan afspelen, zonder gezeur en zonder kosten.

Gonny van der Zwaag, softwareredacteur