From Fon Wiki

[edit] FON

Posted on Sunday, June 04, 2006 2:00 PM

Internettoegang als grondrecht is de onderliggende gedachte bij enkele simultaan verlopende ontwikkelingen en discussies. Een interessante gedachte op zich en op zichzelf heel nobel in zijn streven. Is internet een basisvoorziening waar iedereen ongeacht ras, geloof, sociale status, leeftijd of geslacht zonder discriminatie aanspraak op moet kunnen maken zoals de grondwet al in artikel 1 voorschrijft? De tweede wereld, laat staan de derde wereld hebben nog geen fatsoenlijke internet-infrastructuur op breedbandniveau, dus de analoge achterstand die deze landen inlopen verwisselt voor een digitale achterstand. Maar ook in de westerse samenleving is dat grondrecht in wording nog geen gemeengoed. De technologie ontwikkelt zich exponentieel, terwijl de gebruikers dat waarschijnlijk niet bijhouden. Een mens ontwikkelt zich meer lineair tenslotte. In termen van logica moet dat dus wel fout gaan. In dit verband gaat het dus om vaardigheden die zich steeds meer zullen toespitsen op de techniek. Een auto wordt al sinds het ontstaan ervan door goed getrainde specialisten onderhouden, die zeker de laatste decennia niet de reguliere chauffeurs zijn. Waarom verwachten we dan van gemiddelde computergebruiker dat hij weet hoe hij een router aan een modem vastgeknoopt moet worden? Die kennis is niet vanzelfsprekend, maar wel voorwaardelijk voor de moderne informatiesamenleving. Een slecht onderhouden auto kan tot ernstige brokken leiden; dat is de voornaamste reden dat getrainde professionals een APK uitvoeren en het noodzakelijke repareren. Waarom zijn er dan geen computergarages of computerinspecteurs? De kans op sociale schade is groot bij het ontbreken van toezicht, een onbespreekbaar thema verwacht ik zo. Hooguit zal de digitale inspectie op afstand controleren of er geen reguliere schadelijke of strafbare zaken over het net gaan. Alleen voor het maken van een reis in het echte leven is anonimiteit nog regel. Op internet kent de controledrang geen grenzen als het om de belangen van de samenleving gaat. Veilige en makkelijke computersystemen staan op een lage prioriteit, laat staan een fundamentele nutsvoorziening die waarborgt dat iedereen goedkoop en snel toegang tot het net heeft. Veiligheid In het licht van een lage drempel tot internet is het aardig om te zien welke ontwikkelingen daaraan bijdragen en welke niet. Een wereldwijd draadloos netwerk? Scheelt infrastructuur en dus geld, maar is stukken gevoeliger voor storingen en spionage of sabotage. We hebben het geld dat nodig is voor een collectieve structuur ingeruild voor een particuliere verantwoordelijkheid draadloze passend aan te leggen en te beveiligen. De meeste fabrikanten aarzelen en verkopen producten waarbij de beveiliging omwille van het gebruiksgemak uit staat. Tja, als het slot te ingewikkeld is om te gebruiken, moet je niet gek opkijken als er wagenwijd open huis ontstaat voor internettuig. Ik mag hopen dat de industrie zich daar iets van aantrekt. Linksys snapt dat, en is begonnen met routers die ten dele met één druk op de knop te beveiligen zijn. Dat is al iets. Radius Op het snijvlak van veiligheid en een collectief benutten van bandbreedte (het overgrote deel is namelijk idle) opereert www.radiuz.net. Een radius-server controleert de identiteit en versleutelt het dataverkeer met snel wisselende encrypties. Kijk, daar heb je wat aan als de Amerikaanse servers en de internetstructuur daar naar toe tenminste stabiel blijven in het huidige en toekomstige internetklimaat. Geen server thuis, een mogelijkheid om anderen te laten delen door met het mailadres beveiligde toegang te geven zijn een dappere poging twee idealen te combineren. Het zwakke punt is het ontbreken van een commerciële drive die een wereldwijde uitrol beperkt. FON Het origine Spaanse concept www.fon.com heeft het wat dat betreft slimmer voor elkaar. De belangstelling voor een goedkope router die je openstelt voor geregistreerde gebruikers in ruil voor wereldwijde toegang bij anders aansluitpunten is groot. Het business-model is gebaseerd op gebruikers die geen zin hebben om zo'n ingewikkeld toegangspunt te installeren (laten we het beestje maar bij zijn naam noemen), maar wel 2 euro per dag willen uitgeven voor wereldwijde internettoegang. Gratis internet elders voor degene die het thuis wil delen en betaalbaar internet als je dat thuis niet wlt of kunt. Een eerlijke deal lijkt me. Een technologische bedreiging zou het ultrabreedband kunnen vormen. Als Wimax de overhand krijgt (in handen van de ISP's waarschijnlijk) zal prijs de bepalende factor worden voor een laagdrempelige draadloze internettoegang die overal beschikbaar is. Wimax in particuliere handen zal FON wel vleugels geven, het lijkt me dan ook slim dit aspect in de toekomststrategie te betrekken. Neutraal internet En als het dan technisch allemaal lukt en ook nog eens secure (illusie?) rijst de vraag of de toenemende vraag naar bandbreedte nog een open internet in stand kan laten. VOIP pakt bandbreedte, straks ook met video en de roep om een afschermd gedeelte van de bandbreedte zal dan weer te horen zijn. Meer deelnemers aan de internetsamenleving en ook nog eens met meer en zwaardere toepassingen veroorzaken een fileprobleem waarbij een spitsstrook naar Nederlands model als remedie zou moeten gelden. Ik mag hopen dat het ons bespaard zal blijven. Meerdere internetidealisten van naam strijden al voor een neutraal internet, want anders staat ons een nieuwe klassenstrijd te wachten. Internet is vitaal, van en voor ons allemaal.

[Andere PERSartikels]